Ein flís í einu

Loksins kom að því. Ég kláraði smákommóðuna sem ég byrjaði á í fyrra, minnir mig. Hún er úr venjulegum veggflísum, brotnum undirskálum, keramikfíneríi og perlum. Jú og úr bláa vasanum sem strákunum tókst að brjóta í hjá Drífu og Fúsa á Uppsölum. Þau buðu okkur í kvöldmat um daginn og á síðustu mínútum heimsóknar rak Ekki-ég Einarsson eitthvern skanka í vasann, sem endaði vatnshellt líf sitt á parketinu. Ég var gersamlega miður mín yfir göslaganginum í þeim - þar til ég tók eftir litnum. Fékk að hirða brotin og nú hefur vasinn lifnað við.

I vaguely recall having promised a bit of English to explain the photos. Well, it took about the same time to make these darlings, the mosaic commode and the kids. The mosaic just needs dusting for the next years, but the kids require a bit more attention than that.

Dansinn dunar

Eða dunaði allavega. Fór á stórkostlega skemmtilegt hjónaball á laugardagskvöldið. Við Drífa fórum saman á meðan menn okkar pössuðu börn og kindur. Sjáið ekki gleðina skína úr augum okkar?

Við mótmælum!

Ég heimti Ingu í dag. Litla stúlkan mín fór ALEIN með rútu til Akureyrar í gær til að sjá Hæjskúl mjúsikal þrjú með Kristbjörgu okkar. Tóti og Níels skiluðu henni svo í dag, ásamt dóti handa öllum og nammi. Hefur einhver haft spurnir af því að jólasveinarnir hafi talið fjórtán? Nei bara spyr.

Börnum er eðlislægt að leika leiki úr umhverfi sínu. Í nammipokanum frá Tóta voru nokkur hlaup-spælegg. Fundu Davíð og Inga upp á nýjum leik; annað var stjórnmálamaður og hitt mótmælandi sem henti eggjum í pólitíkusinn. Þessi leikur entist alveg þangað til eitt eggið lenti upp í öðrum munninum.

TA-TA-TA-TAMMM!

Deput Davíðs.

Hef ekkert umettað segja nema..

Vildi bara setja mynd af litlu stúlkunni minni í nýbúna rúminu með lestrarhestabangsann sinn fleiri mjúk dýr hjá sér. Hún sumsé tók til í herberginu sínu (með hvatningu móður sinnar), sem er þó nokkur þrekraun fyrir hana, og því þurfti að mynda herlegheitin.

Lífið heldur áfram

Fátt er um fréttir héðan úr norðri. Jú,hringdi í ömmu Nónu á Borgarspítalanum - hún var bæði vakandi og nokkuð hress miðað við allt sem á undan er gengið. Að vanda ræddum við meðal annars um aðra fjölskyldumeðlimi, pólitík og veðrið, og var hún alveg með á öllum nótum.

Set ykkur sem þekkið til gamans, mynd af ömmu og frumburði hennar, Bjarney Sveinbjörnsdóttur Sigurðardóttur. Mér finnst ég sjá ögn af Evu Rós í þessum svip ömmu... hvað finnst netheimi (sem þekkir til þeirra, þ.e.)?

Að lokum, þeir sem eru umluktir efnislegum áhyggjum vegna k-----nnar (þetta orð fer að verða eins og eldfimt og ,,fokk" hér um árið), vísa ég í einn snilling mér nákominn, Eymund Ás: http://www.sigrg.blog.is/blog/sigrg/entry/703694/

Alltílæ, skal ek skella myndum inn!

Sumsé, hér koma myndir á næstum því rauntíma. Þær voru teknar fyrir um 7 -15 mínútum. Gunnar hefur nýhafið perlutímabilið sitt. Sýnir hér þþiðja peðllið, eins og hann sjálfur segir. Nú, svo ákvað Davíð að baka skúffuköku og blandaði saman helling af grænum og gulum (eins og húðlitur hans sýnir) í glasssúrkrem. Afar ánægður bakari. Annars lítið sem ekkert að frétta, snjórinn að mestu farinn og þarmeð bærilegur léttleiki tilverunnar, svo ég snúi aðeins útúr þekktum bókatitli. Ég sakna snjósins, fátt léttir dimman vetur eins og snjór yfir öllu og allt það umstang í kringum hann.

Þekkjumst við?

Þessar tvær, Lilja Haflína Þorkelsdóttir Wadström og Inga Einarsdóttir hafa þekkst síðan - tjah - fyrir fæðingu. Þær hittast við og við utan skóla, eins og gerðist í gær.

Snjórinn mættur - loksins!

Hér hefur sko snjóað, takk fyrir! Við Inga grófum út stærsta snjóskafl sem ég hef séð hér síðan við fluttum á Harðstakkshólinn, en í sumar voru liðin heil 8 ár frá þeim flutningi.

And for you Enkleesh speakers out there, as you may notice in these sample photos, we´ve had some snow over the weekend. Inga and I dug out a lovely 1 1/2 room snowpartment yesterday - today when Inga went out to continue she was shocked to find out that our seemingly huge snow house had been snowed over. But we found it, with Gunnar´s help. The horses offered their assistance but we declined. Davíð was absent the whole weekend, he spent it with Baddý and Svavar.


Gunnar, Inga og Mósi "minn og afa", eins og Inga sagði alltaf þegar hún var lítil.

Afmælismánuðurinn mikli...

Hver á ekki afmæli þennan mánuð? Aðalafmælisbarnið er að sjálfsögðu amma Nóna en hún varð 85 ára þann 11. október. Læt fylgja myndir af nokkrum afmælisbörnum mánaðarins, ásamt öðrum. Er að hugsa um að prófa tvítyngdar útskýringar við myndirnar, svona til að þjóna öllu mállitla fólkinu utan eyjarinnar. Önnur afmælisbörn: Gamli John Malone, 4. okt, dóttir hans og systir afa Johns hún Kay, 6. okt, Kristín Dagnýar 8. okt, Helgi Guðbrands, 15. okt, Davíð Arnar, Helga Sól 21. okt, 25. okt., Hugbjörg Helgadóttir 27. okt og Þórgunnur 29. okt.! Man ekki fleiri.

Í dag hafði jörð gránað. Börn grófu upp snjóþotur og reyndu að renna sér í sinunni. /There´s Inga all dressed up for frost and a dash of snow.


Perla, Týrumóðir. Þess ber að geta að sonur hennar Týri P. Depilsson verður 1 árs þann 28. okt./ The mother of dogs, Perla.


Ammida kom færandi hendi með náttföt frá Ameríku/Gunnar and Davíð sporting their brand-new American pyjamas from their gramma Ida.

Nóna Halla Svavars-og Baddýar með son sinn Gabríel Örn. Nóna er ein alfallegasta konan sem þessi fjölskylda hefur alið af sér, önnur eins útgeislun er sjaldfundin. Eva Rós, einnig ein fallegasta kona fjölskyldunnar er afmælisbarn mánaðarins, 24. október./ My cousin Halli's daughter Nóna with her son Gabríel. She wins the most gorgeous-of-all-contests in my family, and not just for her personality. She is Baddy and Svavar´s grandaugther. In the background is Eva Rós, also one of the family´s top beauties.

Brandur varð sextugur 10. október. Þessir tveir hittust í veislunni sem var haldin ömmu til heiðurs./ My uncle Brandur and Gunnar having a chat about socks...

Mamma var örugglega að hringja í mig til að reka á eftir mér að mæta í afmælið. Hjá henni eru Aníta EvuRósardóttir, Vigga (afmæli 17. okt - til hamingju!) kona Brandar, Kári (4. okt) og Birgitta Karen, EvuRósarbörn./ Mommy dearest, my aunt Vigga and my cousin Eva Rós´ kids.

Og afmælisbarn mánaðarins, Jónea Samsonardóttir, fyrir u.þ.b. 75 árum. Ég hélt alltaf að þessi mynd hefði verið tekin í útlöndum vegna reynitrésins í bakgrunninum./ My grandmother Nóna some 75 years ago. She turned 85 on Oct. 11th

Fyrsta tönnin dottin!

Já, góðir hálsar, hægri framtönn í efra er dottin. Hjá Davíð. Hann hafði stækkað og þroskast heldur þegar hann byrjaði í skóla fyrir rúmum mánuði; ekki minnkaði hann við klippinguna síðastliðinn föstudag, en JeMinn!, hvað hann hefur breyst við tannmissinn! Ó þetta eru svo yndislega fallegir tímar þegar börn manns eru hálftannlaus, flautandi hvert orð og afar meðvituð um að þetta þýði að þau séu kortér í stór. Tilkoma páskaungans með áföstu páskaeggi er vegna fyrirmyndarhúsmóðurinnar, moi. Ég sumsé þreif frystikistuna og fann síðasta eggið.

Mútta mætt til landsins, eins og þjóð veit. Mér skilst að amma hafi fundist hún hálf-tillitslaus að skreppa á spítalann einmitt þegar dóttirinn mætti til landsins. Ó ég hlakka svo til föstudagsins þegar ég og börnin förum suður (Einar verður byrjaður að byggja og víkur ekki frá framkvæmdum), en ég held að Inga hlakki miklu meir til. Hún allavega byrjaði að pakka í síðustu viku og spyr daglega hversu margir dagar séu í Rvíkurferðina.

Set hér svo tvær heimildamyndir í viðbót: hér eru (oftast) vinirnir Þórgunnur og Gunnar.


Svona spilum við fótbolta í Sveidddinni. Davíð er þarna markmaður, þess vegna heldur hann á boltanum. Eymundur, Inga og Davíð voru í liði en við Gunnar og Týri P. Depilsson í hinu. Loks uppgötvast einhverjir hæfileikar í hvolpinum; hann er frábær í sportinu!

Endalaus afmæli - til hamingju, Esther!

Á sunnudaginn var annar í afmæli Ingu. Mættu helstu ættmenni í nærgrenninu. Eins og vant er fann ég til ákallanlegs skorts-kvíða um morguninn og bakaði aukaköku til öryggis. Svo þegar fyrsti gesturinn ók í hlaðið helltist yfir mig sú staðreynd að ég hefði líklegast nóg fram að fermingu stúlkunnar. Alltaf eins. Einnig áttaði ég mig á því þegar systkinabörnin streymdu inn um dyrnar að ég hafði gleymt að klæða mín upp. Sumsé, öll voru á bolnum í heimafötum. En þau skemmtu sér vel.

Í dag er Esther nokkur Ágústsdóttir 40 ára. Hugsa sér, mér finnst svo steinsnar síðan við áttum báðar froskagræna kuldagalla og grófum okkur í skafla okkur til einskærrar ánægju. Til hamingju elsku besta mín!

Nokkrar myndir: Þessi er frá sunnudeginum þegar afmælissöngurinn var sunginn.


Þessi verður að fylgja: þarna er Einar Kárason fullkomin, ljóshærð eftirmynd af föður sínum!


Davíð komst í myndavélina og tók u.þ.b. 50 myndir af gestum.


Davíð er skráður í Tónlistakóla Skagafjarðar, nemur slagfæri (trommur) og æfir sig aðallega í búrinu.

Níundi afmælisdagurinn

Svona leit hún Inga út fyrir nákvæmlega 9 árum, nær 11 merkur og 40-og-eitthvað sm. Mér finnst svo skrítið að sjá þessa mynd (önnur í röðinni sem var tekin af henni), því þegar hún sefur er hún alveg eins .. kannski bara aðeins stærri.. og með meira hár... og fötin passa aðeins betur.

Í dag mættu allar stelpurnar í 4. bekk, 11 með afmælisbarninu. Valdi bílstjóri ferjaði allan skarann heim, en skólabílstjórar héraðsins eiga orðu skilið fyrir einstök liðlegheit þegar kemur að afmælum. Valdi kom einfaldlega á stærri rútu og reddaði málum.

Þegar stúlkan mín var yngri hafði ég alltaf örlitlar áhyggjur af ,,stelpumenningunni", þ.e. ofuráherslu á umönnunar- og fínerísdóti og búningum. Á leikskólanum á öskudag, sem dæmi, voru nær allar stelpurnar prinsessur, álfadísir eða eitthvað þvíumlíkt. Hvar endar þetta?!, hugsaði ég.

Myndin að neðan sýnir það. Þrír sjóræningjar, ránfugl og svín, kínverji, kónguló, Ninja, drottning (sú gleymdi búningi en fékk lánað hjá Ingu) og ,,mamma-þegar-hún-var-ung (þessi með bindið). Og hvað var svo afmælisbarnið? Nú, dvergur. Í fötum af móður sinni. Á maður að taka þetta til sín?

Heimasætan verður 9 ára - og til hamingju með daginn, Eymundur Ásinn minn!

Að hugsa sér, brátt níu ár síðan við Einar og mamma keyrðum norður í brunagaddi (mig minnir að frostið hafi verið nær -20°C) til að fæða frumburðinn.

Til að aðstoða við afmælisundirbúning skrifaði Inga lista af gjöfum sem hún sækist eftir, en ég ætla að birta hann öðrum til gagns og gamans:

• Pet shop
• stóran hoppukastala
• páfagaug
• gírahjól
• jarðaberjagróðurhús
• i.pod
• 1.000 kall
• vél sem gefur mér allt
• rafmagkassabíl
• 5.000 kall
• vasblöðrur
• kanína
• bækur 500-600 bls

Ég bið alla þá sem hafa handhægar upplýsingar um ,,vél sem gefur manni allt", um að láta mig vita.

Annars gengur allt vel hér, skóli, smalamennska, leikskóli, bakstur, æfingar.... Brátt bætist mamma/amma Ida í þessa upptalningu. Ó hvað verður gott að kjúlla mömmu sína!

Nýja yndi lífs míns

Hér er hún, þessi elska. Nýja kaffivélin mín. ,,Kaffivél" finnst mér samt engan veginn nógu lýsandi orð yfir hana, hún sem malar, flóar, lagar og kyssir á mín andlegu bágt með sínum guðaveigum. Við hlið hennar eru blómin sem hún Sólveig á Uppsölum gaf mér úr garðinum sínum. Eru þau ekki falleg, blómin og vélin?
Myndasmiður er að sjálfsögðu tímaritaljósmyndarinn Davíð Einarsson, sá er hefur fengið birt í hinu virta blaði Vikunni.

Óvissurnar

Sælt veri fólkið, ég get ekki sagt að þessa dagana liggi maður lon og don í tölvu. En best að setja inn þessa yndislegu mynd af okkur Láru, Söru, mér og Siggu. Erum við ekki æðislegar!!? Síðastliðinn föstudag var mér stefnt niðrá Kjálkaafleggjara, þar tekið á móti mér með snittum og hvítvíni og síðan brunaði Óskar bílstjóri (maður Láru) með okkur norður í svollinn. Prógrammið var stíft þar; legið í heitum potti, skrokkurinn nuddaður af stæltum starfsmanni staðarins og djúphreinsandi möskum makað á andlit okkar. Inn á milli sötruðum við hvítvín, nöguðum osta og prófuðum gufubaðið. Þvílíkt sældarlíf!! Stundin á veitingahúsinu Strikinu seinna um kvöldið var heldur ekki leiðinleg, maturinn ljómandi og félagskapurinn yndislegur. Mikið á maður góða að.

Orðin fertug. Reftug.

Já, nú eiga foreldrar mínir orðið fertugt barn - hvernig ætli þeim greyjunum líði? Ætli þau hafi getað ímyndað sér þetta þegar óvenju fallega og greindarlega barnið ég lá í vöggu? Nei, varla.

Mikið á ég góðar fjölskyldur og vini. Á miðvikudaginn skall yfir mig holskefla af kveðjum af öllu tagi og gjöfum eftir því. Má þar nefna einkar laglega, silfur-appelsínubrúna kaffivél sem malar baunir, flóar mjólk, lagar kaffi af ýmsum styrkleika - ég er viss um að ef ég fer rétt að henni get ég fengið hana til að nudda mig, veita sálfræðiaðstoð eða annað þvílíkt. Ég þakka innilega fyrir góða gjöf, öll þið sem að henni stóðuð. Svo komu góðir gestir um kvöldið (t.d. þeir sem komu með áðurnefnda kaffivél, Baddý og Svavar), sem fengu nýlagað kaffi úr rússneskum súkkulaðibollum.

Ég hef örugglega minnst á við einhverja að ég ætlaði að hafa kaffi á morgun eða hádegisverð. Ég er hætt við allt slíkt og ætla að ganga á eftir kindum. Best að fara að safna aftur í kistuna.

Sko, andarnefjur!

Gleymdi að segja síðast að á heimleiðinni frá Tjörnesi sáum við Inga og Davíð andarnefjurnar frægu sem halda til í Pollinum á Akureyri. Hinir strákarnir sváfu þær af sér og var annar þeirra afar sár - auðvitað hefði ég átt að vekja þá þegar ekkert minna en hvalir sjást með berum augum. Ég hugsaði til Odds Kárasonar þegar hann 3 ára í bíltúr með afa sínum, ömmu og Guðmundi heitnum á Egilsá, sá hval í eyfirskri á - var hún ekki annars eyfirsk, Helga?

Nýjar vikur daglega!

Svo hratt líður tíminn að ætla mætti að vikurnar hefðu styst um einhverja daga! Helgin búin og mánudagur líka - hvert fer tíminn eiginlega?

Við allavega fórum á ýmsa staði. Ég byrjaði á óvissuferð með starfsfólki Varmahlíðarskóla, keyrðum að Laugarfelli og eftir langa, djúpa viðveru í lauginni ókum við oní Eyjafjörðinn með stansi í Leyningshólum - þvílík perla!

Nú, svo fórum við börnin á Tjörnesið á laugardaginn með viðkomu á Glerártorgi. Af gefnu tilefni legg ég til að Tojsaröss verði færð á minna áberandi stað í þessu molli. Karl faðir minn hitti mig sem betur fer á torginu því að eftir Nettó og Office 1 gat ég skellt ís oní þau öll og látið grandalaust fórnarlambið sitja yfir þeim á meðan ég hljóp ein í skóbúð. Á Tjörnesi var yndislegt. Tóti (sem er frá Ytri-Tungu á Tjörnesi, þar sem við vorum), Birgit, Níels og Kristbjörg tóku vel á móti okkur; börn og unglingar fóru í fótbolta á túninu á meðan ég flúði í kaffibolla eftir aksturinn (ég veit, mamma, ekkert bílþol!). Best að myndirnar segi frá restinni....

Tóti og Birgit búa svo vel að eiga bryggju, bát, fjöru, læk og steingerfingafjall á einum og sama staðnum. Ekki sést það á myndinni en Birgit hefði alveg verið til í að binda nokkra drengi niður með sterkum kaðli þar sem hreyfiorkan fór á blússandi ferð í þessu umhverfi.


Ekki var til umræðu að Davíð tolldi í fötum, enda mjög upptekin við að fleyta rekavið niður lækinn og út í sjó.


Inga, ásamt Lilju og Elínu Rós, dætrum Lindu og Þorkels á Víðivöllum (Linda kom við á rúnti sínum til Mývatns).


Aðalsport allra drengjanna var að henda öllum stærðum af grjóti fram af bryggjunni og helst að bleyta sem flesta. Mjög gaman.

Sullað í læknum. Ég komst hjá því að leyfa Ásnum að fara í fótabað í læknum vegna kvefs og loftkælingu, en ég eiginlega lofaði honum að við færum á Tjörnes að ári liðnu og þá mundu fötin fjúka, allavega sokkar og buxur!

Loforð skal efna

Eitthvað minntist ég á að setja inn myndir frá St. Pétursborg. Ég valdi helst þær sem hafa eitthvað fólk á þeim eða falla inn á mitt áhugasvið (sbr. mósavíkina). Myndirnar eru í tímaröð, sem skiptir náttúrlega engu máli fyrir þig, lesandann.

Nafnar analíséra finkur sem spændu upp blómabeð.

Brúðkaupsvenjur eru nokkuð sérstakar í Pétursborg og ganga helst út á að fara á svo og svo marga staði og láta taka myndir af sér á hverjum þeirra. Við sáum u.þ.b. tug nýgiftra á víðavangi, flest á laugardeginum eftir að við komum.

Árni á Uppsölum mátar hatta.

Moi, María á Kúskerpi, Ingibjörg Sólrún frá Álfgeirsvöllum og Magga Guðbrands fyrir framan einn fjölmargra löggubíla borgarinnar.

Gengið frá kirkjunni þar sem kórinn söng að veitingasalnum sem við snæddum á. Um alla borg eru skurðir líkt og þessi sem sigla má á.

Silfrastaðarsóknarmenn ánægðir eftir tónleikana í Rússlandi.

Blóðkirkjan svokallaða sem var reist á morðstað Alexanders Péturssonar. Svona er hún að utan...

...Og svona að innan. Nær hver einasti fersentimetri er mósavíkaður, alveg upp í turnana! Ég hefi aldrei séð eins mikið mósaík og í Pétursborginni!

Mamma, tók þessa með þig líka í huga. Einhver minjagripabúð veitingahúsi sem við fórum á en konurnar eru ekki af verri endanum; Guðrún og María Guðmundsdætur, takk fyrir.

Kórinn söng ekki bara í göllunum heldur við ýmis tækifæri. Hér erum við í Peterhof, gosbrunnagarðinum sem Pétur mikli lét reisa fyrir sig svo hann gæti áð á leið sinni eitthvert í buskann.

Og ekki dugði eitthvert aflóga kofaskrifli í fyrir Péturinn.

Enn ein myndin af Uffffsala-Árna, en myndefnið er ekki bara við nágrannarnir heldur málverkið fyrir ofan okkur eftir Danann Karen Agnethe Þórarinsdóttur. Stórkostlega skemmtileg. Þarna sátum við í fínu boði hjá sendiherra Íslands í Finnlandi, Hannesi Heimissyni.